kritiek was ons handigste gereedschap
binnen de kleine kring van grote kunstenaars
in de dop: alufolie met zegellak met een hamer
te barsten geslagen en in wazige glazen
geschonken, vaker dronken dan ziek

vaker iets kwijt dan rijk, als geluksvogels
kwamen er zwangere vrouwen voorbij
en achter hen aan kwamen kinderen
volg het spoor naar de toekomst, wat zou
er van ons worden als we stopten en overstapten?

telkens kleiner werd de kunst ten gunste
van de kennis, die woekerde en winst haalde
uit onverteerbare kerels als jij en ik, vaders
met volwassen hypotheekbanen en katers
van ongedronken roem en toen en toen

maakte de toekomst een overhaaste lus
en nog één en nog één in een kwaadaardig
zaaien zonder winstoogmerk, het werk
de liefde, je leven gaat opeens volledig K…

Dit gedicht is op zondag 6 juni 2010 live getweet tijdens de literaire avond van SchoK 2010. Volg @tweetpoeet voor meer updates.

Zo, hoe keken ze (hilarisch)
toen een van de gasten overmoedig
aan de boom in hun midden schudde
sommigen bukten op tijd. Wat eerst bloesem was
kwam op overrijp naar beneden
en werd terzijde geschoven of vertrapt
zonder aanziens des persoons.

nog te schrijven

tenslotte komt het

toch weer hier

op

neer:

het bedrijven